Το αγαπημένο μου χρώμα Κόκκινο!

Χρώμα της δράσης, θερμό (καυτό) που πυρπολεί και αναζωογονεί. Συνδέεται με την ενεργητικότητα, τη ζωτικότητα, τη σεξουαλικότητα, το ενδιαφέρον για την ζωή, την ευτυχία, τον αυθορμητισμό, την διέγερση, τον κίνδυνο, την επιθετικότητα, την φιλοδοξία, την επαναστατικότητα αλλά ... και την αγάπη. Προκαλεί ζωηρότητα και θεωρείται χρώμα της φωτιάς, του πολέμου, του αίματος και της θυσίας. Φέρνει έξαψη, σαρκικό πόθο, έρωτα και διεγείρει τις αισθήσεις. Ακόμα, είναι χρώμα του πειρασμού, της αμαρτίας, της ντροπής αλλά και της πρόσκλησης για την απόκτηση γνώσης. Χαρίζει δύναμη, διεγείρει, αλλά και εκνευρίζει. Αυξάνει την θέληση για ζωή ενώ προκαλεί ζεστασιά, χαρά και διευκολύνει την έκφραση των αισθημάτων. Όσοι το προτιμούν θέλουν να ξεχωρίζουν αλλά κουράζει όταν χρησιμοποιείται συχνά. Ακόμα, δηλώνει επικοινωνία, εμψύχωση, κίνηση, εξωστρέφεια και εκτόνωση. Στην αρνητική του όψη διεγείρει τον φόβο, προκαλεί ανεξέλεγκτα συναισθήματα, κυκλοθυμία εγωκεντρισμό, λαγνεία αλλά ...και οργή. Ωστόσο, είναι το χρώμα -φάρμακο για χαμηλή ζωτικότητα και κακή κυκλοφορία του αίματος. Ενοχλεί τα άτομα με νευρώσεις και ψυχικές διαταραχές.Επίσης, κόκκινο χρώμα χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες στους ναούς τους μαζί με το μπλε και το χρυσό.

Ο πόνος νίκησε πάλι!

Χωρίς σχόλιο.... Απλά έτσι.....

Όταν με σκέφτεσαι το νιώθω 
όταν σου λείπω μου μιλάς 
στην αγκαλιά σου με ζητάς 
όμως μακριά μου θες να μένεις 

Ξέρεις τι θέλω, τι αγαπάω 
τα χρώματα, τις μουσικές 
τον πυρετό μου εσύ τον καις 
κι όμως μακριά μου επιμένεις 

Κι όταν σε ψάξω διψασμένος 
να πιω από σένα φως και ζάλη 
εσύ θα σκύψεις το κεφάλι 
και με τα μάτια σου θολά 
πριν φύγεις για άλλη μια φορά 
θα πεις ο πόνος νίκησε πάλι 

Μισή ζωή μισή χαρά 
δεν την μπορώ δεν την αντέχω 
καλύτερα να μην σε έχω 
παρά μαζί και χωριστά 

Ντροπή δεν είναι να φοβάσαι 
ντροπή δεν είναι να πονάς 
όμως μ' αυτόν που αγαπάς 
είναι ευλογία να ξυπνάς 
είναι ευτυχία να κοιμάσαι 


Μα όταν σε ψάξω διψασμένος 
να πιω από σένα φως και ζάλη 
εσύ θα σκύψεις το κεφάλι 
και με τα μάτια σου θολά 
πριν φύγεις για άλλη μια φορά 
θα πεις ο πόνος νίκησε πάλι 

Όταν σε ψάξω διψασμένος 
να πιω από σένα φως και ζάλη 
μην σκύψεις άλλο το κεφάλι 
και με τα μάτια σου θολά 
έστω για μόνο μια φορά 
μην πεις ο πόνος νίκησε πάλι

Στίχοι: Γιώργος Ανδρέου

Μουσική: Γιώργος Ανδρέου
Πρώτη εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος

ΕΛΕΝΗ

Ελένη είναι ένα σχετικά συχνά εμφανιζόμενο ελληνικό γυναικείο όνομα. Το όνομα Ελένη κατά την αρχαιότητα σήμαινε λαμπερή, απαστράπτουσα. Χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα στον ελληνικό χώρο, με διασημότερη την Ωραία Ελένη, ηρωίδα του Ομηρικού έπους«Ιλιάδα». Κατά συνήθεια οι χριστιανοί συνδέουν τα ονόματά τους με αγίους, και έτσι το Ελένη χρησιμοποιείται προς τιμή της Αγίας Ελένης, αυτοκράτειρας της Ρώμης που ανακάλυψε τον Τίμιο Σταυρό, μαζί με το γιο της Μέγα Κωνσταντίνο.
Όνομα που και στη σημερινή εποχή φέρουν γυναίκες με δυνατό χαρακτήρα και προσωπικότητα. Διαθέτουν γοητεία κι όταν ακόμα δεν είναι όμορφες κι επιμένουν να γίνεται πάντα το δικό τους. Ακόμα κι όταν φαίνονται ήρεμες, είναι κυριαρχικές. Και ευαίσθητες στα κομπλιμέντα... 

Ζούμε σ' έναν κόσμο μαγικό
με φόντο την Ακρόπολη, το Λυκαβηττό
Γεμάτα τα μπαλκόνια, πολιτικά αηδόνια
Υποσχέσεις και αγάπες και πολύχρωμα μπαλόνια
για ευτυχισμένα χρόνια

Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη
της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη
Η ζωή σου, να το ξέρεις, είναι επικηρυγμένη
Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο
κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει

Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη
της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη

Ζούμε σ' ένα κόσμο μαγικό
Υποχθόνια δουλεύει με μοναδικό σκοπό
Να σε μπάσει στο παιχνίδι, τη ζωή σου πως θα φτιάξει
Να σου τάξει, να σου τάξει την ψυχή σου να ρημάξει

Κι όταν φτάσει να ελέγχει της ελπίδας σου τον πόνο
δεν του φτάνει ετούτο μόνο
Με γλυκόλογα σε παίρνει απ' το χέρι
Σε βαφτίζει της Ελλάδας νοικοκύρη

Κι εκεί που λες αλλάξανε τα πράγματα και σηκώνεις το ποτήρι
Αρπάζει, κλέβει τ' όνειρό σου και του κάνει χαρακίρι

Στίχοι: Μπάμπης Τσικληρόπουλος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου

Άλλες ερμηνείες: 
Ρίτα Αντωνοπούλου

Σημασία της Αγάπης!

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. 
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια. 
Όλοι τότε την περιγελούσαν και της έλεγαν «εμείς πάντα το λέγαμε ότι μόνο η αγάπη δεν φτάνει». 
Αγέρωχη, με ψηλά το κεφάλι, παρά τα δάκρυα που θόλωναν το βλέμμα της, βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μία λαμπρή θαλαμηγό και τον ρωτάει : 
«Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;», 
«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. 
«Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα». 
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία , που επίσης περνούσε από μπροστά της μʼ ένα εντυπωσιακό σκάφος. 
«Σε παρακαλώ βοήθησε με» είπε η Αγάπη. 
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου», της απάντησε η Αλαζονεία. 

Η Ευδαιμονία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά κι αυτή δεν της έδωσε σημασία. Χαμένη στον γυάλινο κόσμο της ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια. 

Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτήν βοήθεια. 
«Λύπη, άφησε με να έρθω μαζί σου» 
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη, που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη. 

Το Μίσος έριχνε άγριες ματιές στην Αγάπη και η Ειρωνεία μισογελούσε και της μόρφαζε, ενώ συνέχιζαν να κάνουν βόλτες με μια γρήγορη θαλαμηγό, απολαμβάνοντας το θέαμα: το νησί βούλιαζε κι η αγάπη μόνη στʼ ακρογιάλι… 

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή: 
«Αγάπη, έλα εδώ. Θα σε πάρω εγώ μαζί μου». 
Ήταν ένας ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε. 
Όταν έφτασαν ασφαλείς στην στεριά, ο κύριος την άφησε στο πανέμορφο «λιμανάκι της αγκάλης» και συνέχισε αργά και σίγουρα το δρόμο του. 
Η Αγάπη ένοιωσε γεμάτη ευγνωμοσύνη για τον άγνωστο αλλά ήταν τόση η ταραχή της, που ξέχασε να τον ρωτήσει το όνομά του. 
Γνωρίζοντας πόσα του χρωστούσε, που τη βοήθησε, ρώτησε τη Γνώση : 
« Γνώση, ποιος με βοήθησε;» 
« Ο Χρόνος», της απάντησε η Γνώση. 
«Ο Χρόνος;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;» 
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε: 
« Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

Μέχρι Να Μας Χωρίσει Ο Θάνατος!

Ύστερα από σχεδόν μισό αιώνα γάμου,
εκείνος πεθαίνει,
και μετά από λίγο τον ακολουθεί εκείνη.
Στον ουρανό, τον συναντάει και τρέχοντας κοντά του, του λέει:
- Αγάπη μου!
Τι όμορφα να είμαστε και πάλι μαζί!
Κι αυτός :
-΄Ελα, κόψε τις μαλ@κίες!
Η συμφωνία ήταν
"Μέχρι Να Μας Χωρίσει Ο Θάνατος!

Τι είδους ζωή κάνεις, όταν δεν μπορείς να αγαπήσεις;

H δύναμη χωρίς την αγάπη σε κάνει επιθετικό.
Το καθήκον χωρίς την αγάπη σε κάνει κακόκεφο. 
Η ευθύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει αδίστακτο. 
Η δικαιοσύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει σκληρό.
Η αλήθεια χωρίς την αγάπη σε κάνει κριτικό. 
Η εξυπνάδα χωρίς την αγάπη σε κάνει πονηρό. 
Η ευγένεια χωρίς την αγάπη σε κάνει υποκριτή. 
Η πίστη χωρίς την αγάπη σεκάνει φανατικό. 
Τι είδους, λοιπόν, ζωή κάνεις, όταν δεν μπορείς να ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ;;;

Το Δίχτυ

Ένα τραγούδι που με κάνει να ονειρεύομαι!!!!


Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή
μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι
έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί
γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ
έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί
γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι

Αυτό το δίχτυ έχει ονόματα βαριά
που είναι γραμμένα σ' επτασφράγιστο κιτάπι
άλλοι το λεν του κάτω κόσμου πονηριά
κι άλλοι το λεν της πρώτης άνοιξης αγάπη

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Τάκης Μπίνης

Άλλες ερμηνείες: 
Ελένη Βιτάλη
Σωτηρία Λεονάρδου

Από τα Ορφικά του Ι.Δ.Πασσά

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ 

Όλοι οι εχθροί της Ελλάδος , που επεδίωξαν να την υποδουλώσουν, δεν αντελήφθησαν ότι η Ελλάς δεν είναι γεωγραφικός χώρος , διά να κατακτηθεί , αλλά αντιπροσωπεύει το ελεύθερον, το αδέσμευτον,το ανυπότακτον , το αθάνατο πνεύμα , το οποίο ούτε συλλαμβάνεται, ούτε δαμάζεται, ούτε αποπνίγεται.

Έκθεση Φυσικής!

ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΑΤΙΘΑΣΟ ΠΛΑΣΜΑ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ

Το παρακάτω κείμενο έχει δημοσιευθεί σε Ελληνικές εφημερίδες τουλάχιστον τρεις φορές τα τελευταία σαράντα χρόνια.Το αναμεταδίδω όπως ακριβώς δημοσιεύθηκε.


<<Εις διαγωνισμόν ο οποίος έγινεν εις την Ουάσιγκτον διά τον καταλληλότερον χαρακτηρισμόν ενός λαού,εκείνου ο οποίος θα παρουσιάζη καλύτερα την ψυχολογίαν του, πήραν μέρος περίπου ένα εκατομύριον άτομα. Δεκαπενταμελής επιτροπή από επιστήμονας επέλεξε ομοφώνως και βράβευσε τον Δικαστή Ν. Κέλλυ δια τον επιτυχημένον χαρακτηρισμόν του ΄Ελληνος.


Εμπρός εις το Δικαστήριον της αδεκάστου ιστορία, ο ΄Ελλην απεκαλύφθη πάντοτε κατώτερος των περιστάσεων , αν και από διανοητικήν άποψιν κατείχε πάντοτε τα πρωτεία.


Ο ΄Ελλην είναι ευφυέστατος αλλά και εγωιστής , δραστήριος αλλά και αμέθοδος, φιλότιμος αλλά και γεμάτος προληψεις, θερμόαιμος , ανυπόμονος αλλά και πολεμιστής.


΄Εκτισε τον Παρθενώνα και αφού εμέθυσε από την αίγλην του τον άφησε αργότερον να γίνει στόχος των ερίδων, ανέδειξε τον Σωκράτη δια να τον δηλητηριάση, εθαύμασε τον Θεμιστοκλή διά να τον εξορίση, υπηρέτησε τον Αριστοτέλην διά να τον καταδιώξη, εγέννησε τον Βενιζέλον διά να τον δολοφονήσει.


΄Εκτισε το Βυζάντιον δια να το εκτουρκίση, έφερε το 21 διά να το διακυβεύση , εδημιούργησε το 1909 δια να το λησμονήση.


Ετριπλασίασε την Ελλάδα και ολίγον έλειψε να την θάψη.Κόπτεται την μίαν στιγμήν διά την αλήθειαν και την άλλην μισεί
αυτόν ο οποίος αρνείται να υπηρετήση το ψέμα.


Παράξενον πλάσμα , ατίθασον , περίεργον , εγωπαθές και σοφόμωρον ο ΄Ελλην.

Λυπηθείτε τον, θαυμάστε τον αν θέλετε. Κι αν μπορείτε προσπαθείστε να τον ταξινομήσετε>>


(Ευχαριστώ ιδιαίτερα για το κείμενο τον αγαπητό θείο Ν.Λαγούδη.)

Συγκλονιστική μαρτυρία από θύμα βιασμού

Με το πέρασμα κάποιων ετών από την καταγγελία εναντίον του πατέρα της και την καταδίκη του, αφηγείται τον εφιάλτη που έζησε για 11 ολόκληρα χρόνια και παρακινεί παιδιά που βιώνουν ανάλογες καταστάσεις να βρίσκουν το θάρρος και να μη μένουν σιωπηλά.

Συγκλονίζει το e-mail της μαρτυρίας που έστειλε στο "Χαμόγελο του Παιδιού" μία νέα κοπέλα που έζησε τον εφιάλτη στα χέρια του πατέρα της, ο οποίος ικανοποιούσε τις άρρωστες ορέξεις του επάνω της μέχρι την ενηλικίωσή της.

"Με αυτό το e-mail θα ήθελα να σας πω για μια δική μου ιστορία παρόμοια και ακόμα χειρότερη από αυτήν που είδα σήμερα στην εκπομπή της…

Δεν θα ήθελα να αναφέρω προσωπικά μου στοιχεία. Μόνο να σας πω τι έχω περάσει εγώ. Πριν από τέσσερα είχα έρθει σε εσάς και μίλησα με την ψυχολόγο σας. Είναι μία γυναίκα γλυκύτατη και με βοήθησε πολύ.

Θυμάμαι ότι ήταν η μόνη που μπόρεσα να ανοίξω την καρδιά μου και να της πω όλα όσα είχα περάσει. Τότε ήμουν 18 χρονών. Θυμάμαι επίσης ότι καθώς της έλεγα τι είχε γίνει και έκλαιγα, έκλαιγε και εκείνη, κάτι που τότε με έκανε να την αγαπήσω ακόμα περισσότερο, να την εμπιστευτώ και να της μιλήσω και να την ευχαριστώ πολύ!!!

Ας μπω στο θέμα όμως. Στην ηλικία των 7-8 χρόνων έπεσα θύμα βιασμού από τον "πατέρα" μου, ο Θεός να τον κάνει. Ξεκίνησε να με ενοχλεί σεξουαλικά,για 2 περίπου χρόνια. Περίμενε να μεγαλώσω μάλλον λίγο για να ολοκληρώσει τις διαστροφικές του ορέξεις.

Όμως σε αυτά τα 2 χρόνια περίπου με άγγιζε απλά εξωτερικά. Εγώ φοβόμουν να μιλήσω. Η μητέρα μου δεν είχε πάρει χαμπάρι τίποτα. Να πω επίσης ότι έχω άλλα τρία αδέρφια (2 αγόρια και ένα κοριτσάκι).

Στα 9 μου και μετά έκανε προσπάθειες να ολοκληρώσει αυτό που ήθελε και τα κατάφερε. Με βίαζε σχεδόν κάθε μέρα. Ξύλο πολύ. Δεν με άφηνε να βγω από το σπίτι και η μητέρα μου ξαναλέω δεν είχε πάρει χαμπάρι τίποτα.

Σιγά - σιγά τα χρόνια πέρναγαν και εγώ ζούσα μια άσχημη κόλαση... Φοβόμουν, δεν μπορούσα να μιλήσω για πολλούς λόγους. Με έδερνε πολύ άσχημα. Με απειλούσε. Είχα γίνει για εκείνον και για την υπόλοιπη οικογένεια κάτι σαν ιδιοκτησία. Σαν δούλα, σαν ρομπότ.

Έπλενα, μαγείρευα, φρόντιζα τα παιδιά και γενικώς είχα πάρει τη θέση της μητέρας μου και με όλα αυτά να δέχομαι καθημερινά σχεδόν τις σιχαμερές πράξεις αυτού του ζώου.

Έκανα υπομονή, υπομονή, υπομονή!!! Η μητέρα μου δεν αντιδρούσε λες και ήταν σύμφωνη σε αυτό. Είχε τον δικό της κόσμο. Όταν πλέον ενηλικιώθηκα, πήρα τα πάνω μου και μόνη μου το σταμάτησα.

Δεν με άφηνε σε ησυχία ώσπου σηκώθηκα και έφυγα από το σπίτι. Πριν όμως το είπα σε όλους μέσα στην οικογένεια. Πήγα στη γιαγιά μου και τους θείους μου (συγγενείς της μητέρας μου) τους οποίους υπεραγαπάω και εκείνοι το ίδιο.

Με στήριξαν πάρα πολύ. Αν δεν ήταν αυτοί δεν ξέρω τι θα έκανα. Τους είπα τι είχε γίνει. Εκείνοι μου είπαν ότι κάτι είχαν καταλάβει. Το είχαν πει στη μάνα μου, αλλά εκείνη δεν το δέχτηκε. Τσακώθηκε μαζί τους.

Μετά από ένα διάστημα, και μένοντας πλέον με τη γιαγιά μου, αποφάσισα να τον καταγγείλω και αυτό έκανα, έχοντας στο πλευρό μου όλο το σόι της μητέρας μου.

Ξεκίνησε μια ιστορία 3,5 – 4 χρόνια περίπου. Όλο αυτό το διάστημα έτρεχα σε αστυνομίες, δικηγόρους, ψυχολόγους και ταυτόχρονα εκείνος με κυνηγούσε να με σκοτώσει. Συνέχεια μηνύσεις, φασαρίες, τσακωμούς, απειλές και μαζί με εκείνον και η μητέρα μου και τα αδέρφια μου, τα οποία είναι ηλικίας 21-16 και 14 τώρα.

Απελπίστηκα πολλές φορές, όμως δεν έχασα ποτέ το κουράγιο μου. Αρραβωνιάστηκα στα χρόνια αυτά, όμως στην πορεία χώρισα μετά από δύο χρόνια. Δεν έπρεπε καν να την κάνω εκείνη τη σχέση. Είναι ένα άτομο που το λατρεύω, του είχα πει τι είχε γίνει. Με στήριξε πολύ, με βοήθησε επίσης πολύ και πάντα ήταν κοντά μου.

Εγώ όμως με όλη αυτή την κατάσταση δεν ήμουν σε θέση για κάτι τέτοιο, ώσπου και ήρθε ο χωρισμός. Αν και ακόμα τον λατρεύω, είναι καλύτερα έτσι. Στην πορεία συνέχισα μόνη. Έχοντας στο πλευρό μου τους συγγενείς μου.

Με στήριξαν πάρα μα πάρα πολύ. Χάρη σε αυτούς σήμερα ζω. ... - ... - 2006 ήρθε η πρώτη κλήση για το πρώτο δικαστήριο. Πήγα αλλά οι άλλοι πήραν αναβολή. Στις 20-6-2006 ήρθε το δεύτερο όπου και πήγα ξανά με όλους τους συγγενείς που ήταν στο πλευρό μου. Πήγα να πάρω αναβολή εγώ αυτή τη φορά γιατί η δικηγόρος μου για κάποιους λόγους δεν μπορούσε να παραβρεθεί.

Έγινε στη Χαλκίδα το δικαστήριο και απέναντί μου είχα εκείνον, τη μητέρα μου στο πλευρό του και τα αδέρφια μου. Πριν αρχίσει η δίκη πήγα στη γραμματεία και ρώτησα για αναβολή. Εκείνη την ώρα έτυχε να είναι μέσα και ο εισαγγελέας και μου λέει δεν χρειάζεσαι δικηγόρο. Είσαι η μηνύτρια και πολύ απλά τον ρώτησα τι με συμβουλεύετε να κάνω; Και μου απαντά κάνε τη δίκη χωρίς δικηγόρο και αυτό έκανα!!!

Μετά από σχεδόν δέκα ώρες δικαστήριο, το κέρδισα. Βέβαια ήμουν πολύ κουρέλι γιατί η μητέρα και τα αδέρφια μου ισχυρίζονταν ότι είμαι τρελή ...ααα!

Παράλειψη ότι εκείνοι είχαν δικηγόρο. Όμως δεν έχασα το κουράγιο μου και ό,τι και να άκουγα, συνέχισα. Έφαγε 23 χρόνια για αιμομιξία και βιασμό. Ζήτησε ο δικηγόρος του να του το κατεβάσουν και να είναι πιο επιεικείς και το κατέβασαν στα 19 χρόνια.

Έφυγα από εκεί κομμάτια. Από τη μια χαρούμενη γιατί δικαιώθηκα από αυτή την κόλαση που έζησα τόσα χρόνια. Από την άλλη χάλια γιατί άκουσα την ίδια τη μητέρα μου να με κατηγορεί και να λέει ότι είμαι τρελή και τα αδέρφια μου επίσης.

Και επίσης μπορεί να έφαγε 19 χρόνια φυλακή, αλλά εμένα τα τόσα χαμένα χρόνια από τη ζωή μου, ποιος θα μου τα δώσει πίσω; Τα καλύτερά μου χρόνια, τα παιδικά μου; ΚΑΝΕΝΑΣ!!!

Μετά από λίγες μέρες έφυγα για Κ., όπου και ζω εδώ τώρα 4 μήνες. Δεν ξέρω αν θα μείνω μόνιμα. Είμαι καλά, αλλά θέλω τους συγγενείς μου κοντά. Είναι οι μόνοι που έχω στον κόσμο. Ήρθα στην Κ. Για να ηρεμήσω και να κάνω καινούρια αρχή στη ζωή μου. Νιώθω σαν να ξαναγεννήθηκα και αυτό που θέλω πια από δω και πέρα είναι να ζω μια φυσιολογική ζωή. Ήρεμη. Να κάνω κάποια στιγμή οικογένεια, παιδιά, να τους δώσω όλη την αγάπη που δεν πήρα εγώ.

Θα ήθελα επίσης αν μπορείτε με ένα e-mail να με ενημερώσετε για από δω και πέρα τι γίνεται. Αν θα γίνει ξανά άλλο δικαστήριο και αν θα κάνει ολόκληρη την ποινή.

Και κάτι ακόμα. Όλα τα παιδιά που περνάνε κάτι τέτοιο, να βγαίνουν και να το λένε. Να βρίσκουν δύναμη και θάρρος και να το κάνουν. Να μην μένουν σιωπηλά!!

Σας ευχαριστώ πολύ".

ΠΗΓΗ:http://news247.gr

ΑΗ...........2

ΥΠΟΤΑΓΗ

Το συγκεκριμένο ποιήμα πήρε πρώτο βραβείο ποίησης από τον λογοτεχνικό διαγωνισμό που γίνεται καθε χρονο με τίτλο "ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ" εις μνήμην Αγγέλου Σικελιανου σε συνεργασία με την Ουνέσκο, ενώ εχει προκριθεί στον πανελλήνιο διαγωνισμό "ΔΕΛΦΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ" που γίνεται στους Δελφούς από την πανελλήνια ένωση λογοτεχνών.


Kοιτώντας μια φωτογραφία στο φροντισμένο γραφείο ενός παιδικού φίλου,μια γεμάτη ψεύτικα χαμόγελα φωτογραφία...


Φτηνά επούλησες την όμορφη ψυχή σου
τα θέλω εζήτησες του κόσμου τούτου
ώς φάσμα τριγυρνά η ύπαρξη σου
να ζητιανεύει τις στιγμές χαμένου πλούτου

Αγάπες,όνειρα τα έθαψες κοντά σου
να κοιμηθούν παντοτινά πριν απο σένα
αιώνια ξέρεις πως θα στέκουν μακριά σου
δεν σου ανήκει τίποτε άλλο απο το ψέμμα

Στοιβάχτηκες και σύ σε μιά φωτογραφία
με ψεύτικα χαμόγελα γεμάτη
πλυμμηρισμένη απο δήθεν ευτυχία
μέσα στου κόσμου του μικρού,την τόση απάτη

Θα ρθώ με πόνο εκεί που ετάφη η ζωή σου
λίγα λουλούδια για να αφήσω νοερά
πάνω στο φέρετρο της προδομένης ύπαρξης σου
που γυαλισμένο με κοιτά θανατερά 


Αφιερώνεται σε όσους αισθάνθηκαν,αισθάνονται η θα αισθανθούν οτι τους ταιριάζει..
"Νικηφόρος Βυζαντινός"


Σε ευχαριστώ για την τιμή! (Ε.Β.)

Ravindranath tagor

Ένας παππούς πάει σε έναν ασφαλιστή!

Ένας παππούς 97 ετών πάει σε έναν ασφαλιστή.
- Γεια σας, θέλω να κάνω μια ασφάλεια ζωής
- Τι λες ρε παππού, ασφάλεια ζωής, τρελάθηκες, πόσο είσαι;
- 97 ετών, λέει ο παππούς.
Τρελαίνεται ο ασφαλιστής.
- Μιλάς σοβαρά τώρα; Τι να την κάνεις;

- Να, θέλω να πάω με τον πατέρα μου ένα ταξίδι στο εξωτερικό και καλό
είναι να είμαστε ασφαλισμένοι.
Ο ασφαλιστής έχει τρελαθεί!
- Με τον πατέρα σου; Πόσο είναι εκείνος;
- Ε, 125 τον άλλο μήνα.
- Και τι θα κάνετε στο εξωτερικό;
- Να μωρέ, πηγαίνουμε να επισκεφτούμε τον παππού μου.
Ο ασφαλιστής χτυπάει το κεφάλι του στο γραφείο.
- Τι λε ρε μπάρμπα, με κοροϊδεύεις; Πόσο είναι ο παππούς σου;
- Κλείνει τα 142 σε μια βδομάδα.
- Και τι θα κάνετε εκεί;
- Παντρεύεται και πάμε στο γάμο!
Ο ασφαλιστής έχει σκαρφαλώσει στο πρεβάζι και είναι έτοιμος να
φουντάρει.
- Και...γιατί παντρεύεται;
- Μαλακίες μωρέ, τον πιέζουν οι γονείς του!