«Λίγοι άνθρωποι το έχουν στη φύση τους αυτό, να τιμούν χωρίς φθόνο τον ευτυχισμένο φίλο τους.» ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Σάββατο 26 Μαΐου 2012

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΗΡΩΙΝΗΣ

Με λένε ΗPωίνη, κάποιοι με φωνάζουν
” Πρέζα” ή ” Άσπρη” ή ” Ζουζού” ή κάποιοι άλλοι ” παραμύθα” , ακόμα και παραμύθα και ” Βασίλισσα” με έχουν πει !!

Έχω πολλά παρατσούκλια άλλα δεν έχει κάμια σημασία έτσι και αλλιώς το αποτέλεσμα μου είναι πάντα το ίδιο, είμαι...
πολύ διάσημο ναρκωτικό σε όλο τον κόσμο.

Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται να προφέρουν το όνομα μου, με γνωρίζουν όλοι, όλο και κάποιο φίλο τους ή συγγενή τους ή γνωστό τους έχω πάρει μαζί μου στο θάνατο.

Έχω σκοτώσει εκατομμύρια ανθρώπους και δεν υπολογίζω τίποτα και κανέναν, ούτε άντρες , ούτε γυναίκες , ούτε νέους , ούτε γέρους , ούτε φτωχούς ή πλούσιους .

Όποιος με πλησίαση τον ” παίρνω” μαζί μου σε ένα ταξίδι με έναν και μόνο προορισμό τον ” θάνατο”. Αυτός είναι εξάλλου ο σκοπός μου, να σκοτώσω όσο πιο πολλούς μπορώ και μέχρι τώρα τα καταφέρνω μια χαρά, άλλωστε έχω βοήθεια, έχω σύμμαχο τον φόβο να μάθουν πια είμαι , την άγνοια που έχει ο κόσμος για εμένα.

Βλέπεις συνήθως ο κόσμος αναγκάζεται να με γνωρίσει τις περισσότερες φορές αφού έχω κάνει ήδη την δουλειά μου και όχι πρίν, κάνεις δεν πιστεύει ότι θα του χτυπήσω την πόρτα και θα αρρωστήσω τα παιδιά του και εκεί ακριβώς εγώ ύπουλα πατάω και όσο ο κόσμος δεν μαθαίνει για έμενα τόσο πιο εύκολα πηγαίνω κοντά τους !

Μου αρέσει να σε παίρνω από το χέρι σε μικρή ηλικία και να σε γνωρίζω στους φίλους και συνεργάτες μου , στα άλλα τα ναρκωτικά και εσύ αργά ή γρήγορα να έρχεσαι στην αγκαλιά μου, αφού σε ετοιμάσουν για έμενα.
Μόλις με δοκιμάσεις γινόμαστε οι καλύτεροι φίλοι, σου παίρνω όλο τον πόνο που σου προκαλούν τα συναισθήματα και η πραγματικότητα της ζωής , που είναι τόσο σκληρή, έρχομαι σαν βάλσαμο στην ψυχή σου , σε κάνω να αισθάνεσαι ανίκανος -η όταν είσαι μακριά μου και βασιλιά όταν είσαι κοντά μου.

Σε παρασέρνω μαζί μου και δεν φοβάσαι τίποτα , σου κάνω παρέα συνέχεια και είναι πολύ εύκολο να σε κάνω να πιστέψεις ότι φταίει το σύστημα , το κράτος , η οικογένεια σου. Έτσι δεν είναι ?

Μέχρι να καταλάβεις τι γίνεται και που έχεις μπλέξει, μέχρι τα πρώτα ίχνη στέρησης εμφανιστούν , όλα είναι μαγικά. Ζεις σε ένα κόσμο ονειρικά πλασμένο και σιγά σιγά έχεις γίνει ολοκληρωτικά δικός μου, τώρα μου ανήκεις, τώρα θα με γνωρίσεις πραγματικά , τώρα χωρίς εμένα δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.

Δεν μπορείς ούτε να φας, ούτε να κοιμηθείς , ούτε να δουλέψεις. Δεν μπορείς να κάνεις έρωτα, να ονειρευτείς, ούτε να κουνηθείς, τώρα καταλαβαίνεις ότι με έχεις παντρευτεί και είναι πολύ δύσκολο να με χωρίσεις .

Δεν θα σε αφήσω να φύγεις, έχουμε πορεία μαζί, τώρα θα κάνεις ότι σου πω για να με βάλεις στο σώμα, στις φλέβες, στη μύτη σου.

Βλέπεις είμαι παρα πολύ ακριβή, δεν ζητάω μόνο τα χρήματα σου, αυτά που θέλω από εσένα είναι και η ψυχή σου , το πνεύμα σου και το σώμα σου. Θέλω το μυαλό σου να περιστρέφεται μόνο γύρω από έμενα, θέλω οι γύρω σου να σε κοιτάνε με αηδία και να κουνάνε το κεφάλι, να χάσεις κάθε ίχνος αξιοπρέπειας , ελευθέριας και ειλικρίνειας .

Τώρα θέλω να πληγώνεις όποιον σε πλησιάζει, να φέρεις την οικογένεια σου σε απόγνωση μέχρι να την διαλύσεις τελείως, να χάσουν κάθε ελπίδα σωτήριας για εσένα και να μείνεις μόνος-η και πάλι να βρίσκεις παρηγοριά μόνο σε εμένα.

Επίσης θέλω να γεμίσεις δικαστήρια και καταδίκες, αν γίνεται να σαπίσεις σε κάποιο βρώμικο κελί φυλακής ή να ουρλιάζεις για βοήθεια δεμένος σε κάποιο ψυχιατρείο.


Θέλω τα χέρια σου, τις φλέβες σου, το συκώτι σου και το αίμα σου , θέλω τα πάντα από εσένα και τα παίρνω μέχρι να πεθάνεις σε κάποιο ατύχημα ή να ξεζουμίσω ότι έχει απομείνει απο εσένα και να σε βρούνε “μπλε” σε κάποια τουαλέτα ή κάτω απο καμιά γέφυρα, μόνο και πεταμένο.

Όλα αυτά θέλω από εσένα για να σε αφήσω και να πάω σε κάποιον άλλων, είμαι τόσο άπληστη που δεν μου φτάνει τίποτα .

Το μόνο που μισώ και μπορεί να σε πάρει απο έμενα είναι τα “προγράμματα” είναι αυτοί που μένουν ” καθαροί” απο εμένα και αναρρώνουν ενωμένοι , δουλεύουν με τον εαυτό τους και βλέπουν τι τους έχω κοστίσει .

Τους μισώ άλλα έχω μεγάλη υπομονή , αν μείνει κάποιος μόνος θα τον βρώ και θα τον κάνω πάλι δικό μου, μισώ την διαδικασία της αναρρώσης , μισώ τα προγράμματα πλήρης αποχή και αυτούς που ξέφυγαν απο έμενα.

Είμαι η ΗΡΩΙΝΗ και σκοτώνω κάθε μέρα αφού σπείρω μιζέρια και πόνο σε όποιον με γνωρίσει.

Δευτέρα 21 Μαΐου 2012

Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη


Ο Άγιος Κωνσταντίνος αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μορφές του εμφανίστηκαν κατά την διάρκεια της ιστορίας του Χριστιανισμού.
Μεγαλώνοντας στην αυλή του Διοκλη­τιανού, ο Κωνσταντίνος έζησε  από κοντά τις πολύ συνηθισμένες  συγκρούσεις  που γινόταν την εποχή εκείνων μεταξύ των Χριστιανών και των Εθνικών.
Το γεγονός αυτό του έδωσε την δυνατότητα να διαπιστώσει ότι το ήθος των Χριστιανών ήταν κατάλληλο για να στηριχτεί η αναδιοργάνωση του κράτους, που βρισκόταν σε παρακμή.
Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Κωνσταντίνος υποστήριξε τους νέους Χριστιανούς και άλλαξε την τακτική απέναντί τους, ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ Ο ΙΔΙΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ. 
Ο Κωνσταντίνος σε ηλικία 18 ετών έγινε στρατιωτικός και χάρη στην ανδρεία του, προάχθηκε γρήγορα στα ανώτατα αξιώματα του στρατού.
Στην συνέχεια όταν αναρριχήθηκε στον αξίωμα του Ρωμαίου ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡΑ, η συμβολή του στην εξέλιξη της ιστορίας υπήρξε τεράστια.
Διότι με δύο ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ του, το 312 και το 313 έθεσε ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ  στους διωγμούς των Χριστιανών.
Αυτός είναι και ο λόγος που τελικά ονομάστηκε ΜΕΓΑΣ.
Λέγεται πώς ο Χριστός βλέποντας τον αγώνα του και αναγνωρίζοντας τις έντιμες προθέσεις του, θέλοντας να τον βοηθήσει κατά την διάρκεια μιας μάχης, έξω από την Ρώμη, στον αγώνα του κατά του Μαξεντίου και του Λικίνιου, εμφάνισε στον Ουρανό  μέσα σε έναν ολόφωτο κύκλο ένα Θεϊκό σημάδι:

ΣΧΗΜΑΤΙΣΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ με την γνωστή σε όλους μας επιγραφή «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ».
Αυτό ήταν ένα σημάδι ότι ο Χριστός ήταν με το μέρος του, γεγονός που όπλισε τον Κωνσταντίνο με την απαιτούμενη δύναμη να κατατροπώσει τους εχθρούς του και να βγει νικητής από την μάχη.

 Έπειτα από πολλούς διωγμούς αλλά και πολλές και σφοδρές συγκρούσεις δυόμιση αιώνων, μεταξύ Χριστιανών και Εθνικών, ο τίμιος Σταυρός του Χριστού γινότανε «ΟΠΛΟΝ ΕΙΡΗΝΗΣ» και«ΑΗΤΤΗΤΟΝ ΟΠΛΟΝ» της αυτοκρατορίας.
Τέλος η αυτοκρατορία αυτή από Ρωμαϊκή ΕΓΙΝΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ και διήρκησε  περίπου ΧΙΛΙΑ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ!
Είναι προφανές ότι το γεγονός αυτό, οφείλεται κατά κύριο λόγο στον Άγιο Κωνσταντίνο ο οποίος το 330 εγκαινίασε τη νέα πρωτεύουσα του κράτους του, που έκτισε στη θέση της αρχαίας αποικίας των Μεγαρέων, στο Βυζάντιο, στις ακτές του Βοσπόρου.


Την νέα πρωτεύουσα της Αυτοκρατορία του, την «Βασίλισσα των Πόλεων» ονόμασε ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ.


Ο Μέγας Κωνσταντίνος βαπτίστηκε τελικά Χριστιανός σε ένα προάστιο της Νικομήδειας , το 337λίγο πριν πεθάνει σε ηλικία 65 ετών, φορώντας το λευκό χιτώνα του νεοφώτιστου.
Η Ιστορία ονόμασε τον Κωνσταντίνο Μέγα και η Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο και Ισαπόστολο.
Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ ήταν βεβαίως η μητέρα του και αυτή η οποία μεγάλωσε  στον Μέγα Κωνσταντίνο σύμφωνα με την Χριστιανική Ηθική και την πρέπουσα διαπαιδαγώγηση.
Ένα δείγμα της μεγάλης αγάπης του προς την μητέρα του αποτέλεσε η πράξη του να χτίσει δύο στήλες, σε μία μεγάλη πλατεία της Κωνσταντινούπολης, μία δική του και μία της Αγίας Ελένης, που έφερε την επιγραφή: 
«Εις Άγιος εις Κύριος Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός, Αμήν».
Η δράση της Αγίας Ελένης ήταν πολύ μεγάλη και σημαντική, καθότι βοήθησε να χτιστούν οι πρώτοι μεγάλοι ιεροί ναοί της Χριστιανοσύνης.
 Ως αποτέλεσμα του μεγάλου ενδιαφέροντος του Μεγάλου Κωνσταντίνου για τα ιερά σεβάσματα των Χριστιανών, η μητέρα του η ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ αποφάσισε να μεταβεί στα Ιεροσόλυμα  για να βρει τον Τίμιο Σταυρό του Χριστού. 
Πράγματι, η αποστολή της στέφτηκε από επιτυχία και μετά την εύρεσή του, η Αγία Ελένη, αφούδιχοτόμησε τις κεραίες του δημιούργησε δύο Σταυρούς εκ των οποίων τον ένα μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη.

Πέθανε τελικά, από φυσικά αίτια σε ηλικία 83 ετών.

Σαν αποτέλεσμα όλων αυτών οι βυζαντινοί είχαν ιδιαίτερη εκτίμηση τόσο στον Μέγα Κωνσταντίνο όσο και στην Αγία Ελένη.
Η απόδειξη του γεγονότος αυτού αποδεικνύεται από το γεγονός ότι κατά το Μεσαίωνα κόπηκαν χρυσά νομίσματα τα οποία ήταν εξαιρετικά δημοφιλή στους Βυζαντινούς, τα περίφημαΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΤΑ, στα οποία απεικονίζονται ο Μέγας Κωνσταντίνος με την μητέρα του την Αγία Ελένη να κρατάνε ανάμεσά τους τον Ιερό Σταυρό του Χριστού.
Μάλιστα δεν θα αποτελούσε υπερβολή αν λέγαμε ότι τα χρυσά Κωνσταντινάτα εξακολουθούν  μέχρι και τις μέρες μας να διατηρούν την μοναδική λάμψη τους.






Τρίτη 15 Μαΐου 2012

Ερωτόκριτος (αποχαιρετισμός)

Τ άκουσες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα;
ο Kύρης σου μ' εξόρισε σ' τση ξενιτιάς τη στράτα;

Tέσσερεις μέρες μοναχάς μου 'δωκε ν' ανιμένω,
κι αποκεί να ξενιτευτώ, πολλά μακρά να πηαίνω.

Kαι πώς να σ' αποχωριστώ, και πώς να σου μακρύνω,
και πώς να ζήσω δίχως σου στο χωρισμόν εκείνο

Kατέχω το κι ο Kύρης σου γλήγορα σε παντρεύγει,
Pηγόπουλο, Aφεντόπουλο, σαν είσαι συ, γυρεύγει.

Kι ουδέ μπορείς ν' αντισταθείς, σα θέλουν οι Γονείς σου
νικούν την-ε τη γνώμη σου, κι αλλάσσει η όρεξή σου.

"Mιά χάρη, Aφέντρα, σου ζητώ, κ' εκείνη θέλω μόνο,
και μετά κείνη ολόχαρος τη ζήση μου τελειώνω.

Tην ώρα που αρραβωνιαστείς, να βαραναστενάξεις,
κι όντε σα νύφη στολιστείς, σαν παντρεμένη αλλάξεις,

ν' αναδακρυώσεις και να πεις· "Pωτόκριτε καημένε,
τά σου'ταξα λησμόνησα, τό'θελες πλιό δεν έναι

Kαι κάθε μήνα μιά φορά μέσα στην κάμερά σου,
λόγιασε τά'παθα για σε, να με πονεί η καρδιά σου.

Kαι πιάνε και τη σγουραφιάν (ζωγραφιά), που'βρες στ' αρμάρι μέσα,
και τα τραγούδια, που'λεγα, κι οπού πολλά σου αρέσα',

και διάβαζέ τα, θώρειε τα, κι αναθυμού κ' εμένα,
που μ' εξορίσανε ο-για σε πολλά μακρά στα ξένα.

Kι ας τάξω ο κακορίζικος, πως δε σ' είδα ποτέ μου,
μα ένα κερί-ν αφτούμενον εκράτουν, κ' ήσβησέ μου.


Σάββατο 12 Μαΐου 2012

Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα....

Αφιερωμένο στις μανούλες!

Γράμμα από ένα πρώην παιδί.....
-Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα σε είδα να φτιάχνεις για μένα το αγαπημένο μου γλυκό και έμαθα ότι μικρά πράγματα μπορεί να έχουν ξεχωριστή σημασία στη ζωή
-Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα σε παρακολουθούσα και έμαθα περισσότερα μαθήματα ζωής εφόδια
για να γίνω καλύτερο και παραγωγικότερο άτομο όταν μεγαλώσω
-Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα σε είδα να κρεμάς τη ζωγραφιά μου στο ψυγείο και αμέσως ήθελα να
ζωγραφίσω την επόμενη
-Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα ακόμα και όταν ήσουν θυμωμένη με συμβούλευσες ήρεμα και απλά για να καταλάβω το γιατί και έτσι έμαθα ότι ο διάλογος και η επικοινωνία είναι σημαντικά ακόμη και αν τα πράγματα είναι δύσκολα
-Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα σε είδα να φτιάχνεις φαγητά για κάποιο φίλο που ήταν άρρωστος και έμαθα ότι πρέπει να νοιαζόμαστε και να φροντίζουμε ο ένας τον άλλο.
-Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα σε είδα να φροντίζεις το σπίτι και όσους ζούμε σε αυτό και έμαθα ότι πρέπει να εκτιμάμε ότι μας προσφέρεται.
-Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα σε είδα να φροντίζεις ένα αδέσποτο γατάκι και έμαθα ότι είναι καλό να είσαι ευγενικός με τα ζώα.
-Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα ένοιωσα ότι νοιαζόσουν και ήθελα να γίνω ακόμα καλύτερος.



Πέμπτη 10 Μαΐου 2012

Εγώ γιορτάζω πάντα όταν πονάω

Ο αγαπημένος μας που μας λείπει...


Εγώ γιορτάζω πάντα όταν πονάω
κι άσπρα φορώ όταν πενθώ
να με λυπούνται οι άλλοι
δεν το πάω και κάνω πως
δεν σ'αγαπώ

δεν ταίριαξα στις λογικές
του κόσμου δεν μ'είχε
η αγάπη στα δεξιά
καλυτερός μου φίλος
ο εαυτός μου
και κολλητή μου
η μοναξιά..

Μα είναι κάτι δειλινά
που άλλο δεν αντέχω
λέω θα πάρω τα βουνά
λέω θα τρελαθώ

και απαιτώ να ΄ρθεις ξανά
και απαιτώ να σ'έχω
έστω και για μια φορά
πριν να σκοτωθώ..

Εγώ ειμαι μυστήρια ιστορία
κόντρα πηγαίνω στον καιρό
και βάζω την καρδιά μου τιμωρία
αν καταλάβουν πως πονώ

κομμάτια κι αν με κάνει η ορφάνια
λέξη για σένανε καμιά
το βράδυ με κοιμίζει η περηφάνια
και με ξυπνάει η ερημιά..

Μα είναι κάτι δειλινά
που άλλο δεν αντέχω
λέω θα πάρω τα βουνά
λέω θα τρελαθώ

και απαιτώ να ΄ρθεις ξανά
και απαιτώ να σ'έχω
έστω και για μια φορά
πριν να σκοτωθώ..

Μα είναι κάτι δειλινά
που άλλο δεν αντέχω
λέω θα πάρω τα βουνά
λέω θα τρελαθώ

και απαιτώ να ΄ρθεις ξανά
και απαιτώ να σ'έχω
έστω και για μια φορά
πριν να σκοτωθώ..