Η πένα του συγγραφέα διαμαρτύρεται, λέει πως την παραμελούν πως δεν της κάνουν πια την τιμή να την χρησιμοποιήσουν. Όταν αποφεύγεις το ταλέντο σου κινδυνεύεις να το χάσεις κι άξαφνα ένα ωραίο ηλιοβασίλεμα να κάτσεις γεμάτος ζωντάνια για να γράψεις και το μυαλό σου να χει στερέψει, οι ιδέες σου να ναι κάτι παραπάνω από παρωχημένες κι εσύ να ισχυρίζεσαι πώς δεν βρίσκεις πια το χρόνο να κάνεις κάτι που σε εκτονώνει. Το ταλέντο σου έχει ξεθωριάσει κι εσύ κάθεσαι άπραγος σε μια γωνιά του δωματίου κουλουριασμένος σε μια ζεστή κουβέρτα, έχει κρύο μα εσύ κρυώνεις περισσότερο πιάνεις την καρδιά σου κι είναι ακόμα πιο κρύα πού πήγανε άραγε οι άνθρωποι που έλεγες ότι αγαπούσες; Μέσα έχει ζέστη μα το χιόνι της καρδιάς δε λιώνει σφίγγεσαι, κρυώνεις.. Μάρα
