Πέρασαν κιόλας τέσσερις χειμώνες …Πως ξεχαστήκαμε μονάχοι εδώ πέρα… Οι αναμνήσεις κατακλύζουν το μυαλό. Άλλο ένα σενάριο που γράφει η ζωή, καλύτερα από την πένα κάθε έμπειρου συγγραφέα. Άλλο ένα σενάριο που έγραψε τη δική του ιστορία στο παρελθόν και στις καρδιές μας. Λίγα λόγια , λίγη σιωπή γλυκιά μελωδία στ αυτιά μου κι ύστερα δάκρυα.. Ακόμη σιγοτραγουδώ κάποιες λέξεις μια μεθυστική κατάνυξη ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. Ένα βραδινό που μας πήρε το ξημέρωμα.. Ένα μεσημέρι που αργήσαμε να ξυπνήσουμε για πρωί ,ένα αστικό που χάσαμε για τη σχολή ,ένα απαίσιο φαγητό στη λέσχη ένα μυστικό που διστάσαμε να πούμε η μια στην άλλη , ένα απόγευμα στα berska .Με λίγα λόγια ευτυχία, ακόμα αναπολώ την ευλογία εκείνων των στιγμών της ζωής που έρχονται για να φωτίσουν τα μονοπάτια της ζωή μας.
Μάρα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου